Sjalom, Salam Aleikum, interreligieus welkomstmonument voor bezoekers Den Haag

Wat is het antwoord van Haagse religieuze en levensbeschouwelijke gemeenschappen op geweld en intimidatie? Deze vraag stond op 11 mei centraal tijdens het halfjaarlijks overleg van burgemeester Jan van Zanen met religieuze en levensbeschouwelijke gemeenschappen in Den Haag. Deze keer vond de bijeenkomst plaats in de Herberg van Menselijkheid, het ‘huis’ van de Stichting Believe Together waar religieuze en levensbeschouwelijke gemeenschappen elkaar treffen voor overleg (dialoog) en gezamenlijke activiteiten (diapraxis).

85 deelnemers, jong en oud, van diverse religies en levensbeschouwingen namen deel aan dit periodieke overleg met de burgemeester. Voor hij het woord kreeg werd hij ritueel verwelkomd met een bloemenkrans. “Wat mooi en het ruikt ook zo lekker”, aldus een dankbare burgemeester.

Hoe blij ook, de realiteit ‘buiten’ deze herberg, is er nog steeds een van zorgen over bedreigingen en intimidaties van gemeenschappen. “En dat raakt ons allemaal”, benadrukt Van Zanen. Aan drie dialoogtafels en tijdens één workshop zal deze avond input worden gegeven voor een vernieuwde versie van het handboek ‘Veiligheid voor Religieuze Instellingen’ waar de gemeente, politie en gemeenschappen samen aan werken. Deze samenwerking doet ertoe, houdt van Zanen de deelnemers voor: “Jullie zorgen voor verbinding, de mensen in jullie gemeenschappen vertrouwen op jullie.” Deze samenwerking moet er- zo zegt hij – toe leiden dat iedereen zich thuis en veilig voelt, niet alleen thuis in de eigen woning, maar ook in de gebedshuizen en in de stad. Want, besluit de burgervader: “Iedereen is anders, we zijn allemaal Haags.”

Kwartiermaker Heleen Weening bedankt Herbergier Moen Ori en haar familie voor de met volle liefde en overgave bereide ayurvedische maaltijd waarmee alle gasten zijn onthaald. “Deze Herberg van Menselijkheid is een plek waar iedereen welkom is, waar eten en drinken is, waar ontmoetingen plaatsvinden vanuit menselijkheid en waar we elkaar inspireren om het goede te doen”, aldus de kwartiermaker. 

Abdelsadek Maas doet verslag van de ‘herstart’ van het RLO, het Religieus en Levensbeschouwelijk Overleg in deze Herberg. “Het RLO heeft echt body gekregen. Door dit gebouw en de steun van de overheid heeft het RLO de zaken nu goed op orde. De eerste voetstappen zijn gezet. Nu moeten we de stap zetten van stedelijk naar stadsdeelniveau. Hier kunnen we nog beter samenwerken.”

Diverse veiligheids-experts vanuit het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, vanuit de gemeente tot aan wijkagenten van de Haagse politie, namen vervolgens deel aan drie dialoogtafels om te horen hoe de ervaring is met de veiligheid in gebedshuizen en wat voor ideeën er zijn voor meer verbetering. Ook was er was een workshop georganiseerd vanuit het RLO. De vraag was hier vooral gericht op ‘doen’: Wat kunnen de gemeenschappen zelf bijdragen aan meer veiligheid?

Derwisj Maddoe van de Islamitische koepel FIO leidde het gesprek. “Samen hebben we meer ogen en oren”, zegt hij. ”Als we elkaar opzoeken en dit onderwerp met elkaar bespreken, staan we er niet alleen voor”. Wim Nusselder van het NOG, de koepel van onafhankelijke gemeenschappen haalt een citaat van de Hongaars-Canadese arts en schrijver Gabor Maté aan: ‘Veiligheid is niet de afwezigheid van onveiligheid, maar de aanwezigheid van verbinding’. Juist die verbinding tussen de gemeenschappen is wat het RLO en de Herberg van Menselijkheid kunnen en willen gaan bewerkstelligen.

En dan is het tijd voor concrete acties en handvatten voor vrede, recht en inclusie in deze stad. Derwisj Maddoe trapt af met zijn droom van een monument bij het Centraal Station waarop iedere bezoeker die de stad inloopt, een vredesgroet ontvangt in de verschillende talen van de RLO-gemeenschappen. Sjalom, Salam Aleikum en ga zo maar door. Iemand wijst op een kunstenaar in de zaal. Marianne van Praag van de Liberaal Joodse Gemeente deelt haar droom om eens per maand mensen op het Centraal Station welkom te heten met thee en vers gebakken koekjes. Al snel worden beide dromen samengevoegd tot een gezamenlijk ideaal: koekjes bij het monument als tastbaar teken en gebaar aan iedereen die Den Haag binnenkomt, dat alle religieuze en levensbeschouwelijke gemeenschappen in deze stad vrede en recht  tot uiting willen brengen.